Vandaag vertrokken voor de zwaarste tocht begonnen toen Hij tegen angst en moeheid vocht, op de Olijfberg, worstelend van uur tot uur als Hij daar biddend spreekt, heel puur.
Recht uit het hart is daar de vraag “Ik liever niet, of wilt U het heel graag? Ik ben bereid te doen, te gaan, want wat ik wil: uw wil uiteindelijk verstaan”.
De doodsangst ligt daar in een hinderlaag en grijpt hem bij de keel, ja bloedend graag. Zijn vrienden bidden slapend van verdriet hun woord van steun, dat is er niet.
Wie is Hij, die dit heeft gedaan? waardoor ‘k zijn liefde kan verstaan. Die tocht haalt neer mijn sterkste argument. het is mijn hart dat hij al heeft herkend.
Vandaag beginnen wij een stille tocht, in 40 dagen nagaand hoe Hij voor ons vocht. Het wordt een ingetogen, schilderachtig avontuur het startpunt: Zijn gebogen hoofd, heel puur.
